8

ارتباط میکروبیوم روده با اوتیسم؛ آیا پروبیوتیک ها چشم انداز درمانی اوتیسم خواهند بود؟

  • کد خبر : 1779
  • 08 آذر 1399 - 12:34
ارتباط میکروبیوم روده با اوتیسم؛ آیا پروبیوتیک ها چشم انداز درمانی اوتیسم خواهند بود؟

مشکلات دستگاه گوارش، از جمله مشکلاتی است که در اختلالات طیف اوتیسم (ASD) ثبت شده است. تقریباً نیمی از کودکان مبتلا به اوتیسم حداقل از یک علامت گوارشی رنج می برند. اسهال و یبوست از جمله شایع ترین علائم گوارشی گزارش شده میباشد. مطالعات اخیر نشان می دهد که شدت علائم گوارشی، با شدت علائم […]

مشکلات دستگاه گوارش، از جمله مشکلاتی است که در اختلالات طیف اوتیسم (ASD) ثبت شده است. تقریباً نیمی از کودکان مبتلا به اوتیسم حداقل از یک علامت گوارشی رنج می برند. اسهال و یبوست از جمله شایع ترین علائم گوارشی گزارش شده میباشد.

مطالعات اخیر نشان می دهد که شدت علائم گوارشی، با شدت علائم اوتیسم ارتباط معنی داری دارد. یافته ها نشان دهنده نقش قابل توجه محیط روده در پاتوژنز اوتیسم است.

در این مقاله تلاش خواهیم کرد تا خلاصهای از تحقیقات انجام شده در زمینه نقش محیط روده در پاتوژنز اوتیسم را ارائه دهیم. همچنین استفاده از  پروبیوتیک ها را به عنوان یک پتانسیل درمانی برای اوتیسم، بررسی خواهیم کرد.

 تفاوت در میکروبیوم روده افراد اوتیستیک

مطالعات مشخص کرده است که اختلالات گوارشی در افراد اوتیستیک، با تغییر در میکروبیوم روده همراه است. تعادل میکروارگانیسمها در روده ی افراد اوتیستیک با سایر افراد متفاوت است. میکروبیوم روده ی کودکان اوتیستیک تنوع کمتری دارد.

نتایج مطالعات نشان میدهد که میزان باکتری های مخمر، به ویژه باکتری‌های جنس Prevotella ،Coprococcus و Veillonellaceae  در میکروفلور روده افراد اوتیسیک به طور قابل توجهی کمتر از میزان این باکتری ها در میکروفلور افراد گروه کنترل (سالم) است.

در مقابل مطالعه دیگری گزارش داد که میزان گونه های کلستریدیوم و انتروکوکها در نمونه مدفوع کودکان اوتیسم، بیشتر از گروه شاهد است.

تفاوت در ترکیبات روده افراد اوتستیک

فراتر از میکروبیوم روده، تغییراتی در ترکیبات روده مشاهده شده است. که ممکن است در پاتوژنز اوتیسم نقش داشته باشد.

با آزمایش مدفوع مشاهده شد که اسیدهای چرب زنجیره کوتاه در کودکان مبتلا به اوتیسم کمتر از جمعیت عمومی است.

مطالعه دیگر نشان داد که میزان IgA (ایمونوگلوبین A)، در نمونه های مدفوع کودکان مبتلا به اوتیسم بیشتر از کودکان سالم است؛ که نشان دهنده وجود ناهنجاری ایمنی روده ای در اوتیسم است.

تفاوت در نفوذپذیری سد روده و سد خونی – مغزی

علاوه بر تغییرات ترکیبات آلی و عدم تعادل میکروبیوم، افزایش نفوذپذیری روده یا همان  “روده نشت پذیر leaky gut ” در اوتیسم مشاهده می‌شود.

در یک مطالعه، نفوذپذیری روده توسط آزمایش لاکتولوز–مانیتول اندازه گیری شد. در این مطالعه مشخص شد که در بیماران مبتلا به اوتیسم، نفوذپذیری روده افزایش می یابد.

زونولین که یک آنزیم مرتبط با تنظیم نفوذپذیری روده است، در افراد اوتیستیک در مقایسه با افراد سالم به طور قابل توجهی زیاد است.

یک مطالعه مشابه نشان داده است که سد روده های و سد خونی–مغزی در اوتیسم، دچار اختلال شده است. نفوذپذیری بیشتر از حالت طبیعی است. افزایش نفوذپذیری روده در افراد اوتستیک به دلیل کاهش اتصالات محکم (tight junction)، در بین سلولهای بافت پوششی روده است. افزایش نفوذپذیری سد خونی– مغزی به دلیل کاهش نوعی پروتئین غشایی به نام کلودین است.

این افزایش نفوذپذیری به متابولیتهای باکتریایی اجازه میدهد تا به راحتی از سد روده و سد خونی–مغزی عبور کنند. این متابولیت ها به طور بالقوه فعال هستند. در صورت رسیدن به سلولهای عصبی میتوانند بر آنها اثر بگذارند. این متابولیتها به طور طبیعی از سدهای روده  و خونی – مغزی عبور نمیکنند. 

مطالعات شواهدی به ما داده است که نشان میدهد متابولیتهای باکتریایی روده در ادرار و خون کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم افزایش یافته است. وجود این اندوتوکسینها در خون، که می توانند خود را به مغز رسانده و مستقیماً بر رشد عصبی تأثیر بگذارند؛ نشان دهنده رابطه بین سیستم عصبی مرکزی و دستگاه گوارش  است. بنابراین اختلالات دستگاه گوارش میتواند در رشد عصبی و شناخت نقش داشته باشد.

پروبیوتیک ها

در سالهای اخیر، اهمیت دستگاه گوارش در رابطه با اختلالات عصبی روشن شده است. به همین جهت، دانشمندان بر ایجاد تعادل در میکروبیوم روده، برای درمان اوتیسم متمرکز شدهاند.

نزدیک به دو دهه پیش، یک مطالعه نشان داد که وانکومایسین به طور موقت رفتار و ارتباطات را در افراد اوتستیک بهبود میبخشد. تحقیقات جدید، بیشتر بر پروبیوتیک ها متمرکز شده است. پروبیوتیک میتواند نسبت میکروبیوم روده را در اختلال اوتیسم نرمال کند.

یک مطالعه موردی توانست بهبود علائم اصلی اوتیسم را پس از استفاده طولانی مدت از پروبیوتیک نشان دهد. مطالعه دیگری نشان داد که کودکان مبتلا به اوتیسم که پروبیوتیک دریافت کرده اند؛ بهبود قابل توجهی در عادات و رفتارها را گزارش کردند. اخیراً، پیوند میکروبیوم مدفوع در ۱۸ کودک مبتلا به اوتیسم، بهبود ۸۰ درصدی علائم دستگاه گوارش را نشان داده که اثر آن پس از قطع آزمایش ادامه یافته است. در حالی که این مطالعات همچنان ادامه دارند؛ به نظر میرسد استفاده از پروبیوتیک ها برای درمان اوتیسم یک روش امیدوار کننده است.

 تحقیقات در مورد ارتباط روده و مغز در اوتیسم هنوز در مراحل اولیه آن است. بررسی های بیشتری برای اثبات درمان اوتیسم با استفاده از پروبیوتیک ها، مورد نیاز است.

شواهد قانع کننده ای وجود دارد که نشان میدهد بین دستگاه گوارش و اوتیسم رابطهی معناداری وجود دارد. بطوریکه شدت علائم گوارشی با شدت اوتیسم ارتباط دارد. این امر به وضوح نشان دهنده تعامل بین روده و مغز است.

با ادامه تحقیقات، بر این باوریم که اهمیت تعامل روده و مغز  بیشتر مشخص خواهد شد. با این حال، حتی امروزه نیز اثبات شده است که روده، به ویژه اختلال در آن، در برخی اختلالات عصبی از جمله اوتیسم نقش مهمی دارد.

 

 

لینک کوتاه : https://azarac.ir/?p=1779

برچسب ها

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.