3

اوتیسم در نوجوانان

  • کد مقاله : 2113
  • 26 بهمن 1399 - 14:04
اوتیسم در نوجوانان

نشانه های اوتیسم در نوجوانان چیست؟   اختلال طیف اوتیسم (ASD) نامی است که برای توصیف طیف وسیعی از شرایط رشد عصبی استفاده می شود و از طریق برخی رفتارها ، تکنیک های ارتباطی و سبک های تعاملات اجتماعی مشاهده می شود. اوتیسم را یک “اختلال طیف” می نامند زیرا علائم ظاهری اوتیسم می تواند […]

نشانه های اوتیسم در نوجوانان چیست؟

 

اختلال طیف اوتیسم (ASD) نامی است که برای توصیف طیف وسیعی از شرایط رشد عصبی استفاده می شود و از طریق برخی رفتارها ، تکنیک های ارتباطی و سبک های تعاملات اجتماعی مشاهده می شود.

اوتیسم را یک “اختلال طیف” می نامند زیرا علائم ظاهری اوتیسم می تواند در یک طیف از “خفیف” تا “شدید”در مقایسه با رشد عصبی نرمال باشد؛ آنچه بسیاری آن را” هنجار اجتماعی” می نامند.

طبق جدیدترین نسخه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) ، پزشکان با شناسایی چندین علامت کلیدی اوتیسم را تشخیص می دهند. اما علائم اوتیسم در افراد مختلف بسیار متفاوت است. علائم همچنین می توانند با افزایش سن تغییر کنند.

علائم اوتیسم که در کودکی تجربه می کنید ممکن است با آنچه در دوران نوجوانی تجربه می کنید کاملاً متفاوت باشد.

بیاید بررسی کنیم که نشانه های اوتیسم  در نوجوانان چیست؟ اینکه اگر شما یا کودک نوجوان خود مبتلا به اوتیسم هستید؛ چه کاری می توانید انجام دهید . اگر نگران اوتیسم هستید که زندگی شما را مختل می کند، چه کاری می توانید انجام دهید.

علایم شایع اوتیسم در نوجوانان چیست؟

 

علائم ظاهری ASD از فردی به فرد دیگر یکسان نیست.اما علائم اوتیسم در نوجوانان تفاوت چندانی با علائم کودکان یا بزرگسالان ندارد.

در ادامه خلاصه ای از معیار های تشخیصی اوتیسم با توجه به DSM-5 را بیان می کنیم:

  • مشکل در تعلاملات اجتماعی و ارتباطات؛مانند مکالمه و زبان بدن
  • داشتن الگوهای رفتاری محدود ، مانند عملکردهای مکرر حرکتی مانند ضربه زدن به دست ، یا پایبندی دقیق به برنامه روزانه تا حدی که در صورت بر هم خوردن این الگوها احساس پریشانی کنید.
  • علائم بیرونی اوتیسم در اوایل رشد قابل شناسایی است، حتی اگر تشخیص آنها آسان نباشد ، زیرا ممکن است با بزرگتر شدن کودک آشکار شوند.
  • علایم اوتیسم  در نوجوانان منجر به چالش ها قابل توجهی در برخورد با هنجارهای اجتماعی یا محیط کار می شود.
  • علائم اوتیسم بخشی از اختلال فکری یا تشخیص اختلال رشد متفاوت نیست.(اگرچه می توان آنها را در کنار یکدیگر تشخیص داد)

این علائم نیز با توجه به “شدت” آنها تشخیص داده می شوند.

 برخی از افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است فقط “خفیف” این علائم را نشان دهند. اما دیگران ممکن است اشکال “شدیدی” را تجربه کنند که توانایی آنها در انطباق با هنجارهای عصبی و اجتماعی و ارتباطی را مختل می کند.به همین دلیل است که بسیاری از افراد فکر می کنند تشخیص و معالجه هرچه سریعتر امری حیاتی است.

یک تشخیص اوتیسم شدید ممکن است به کسی کمک کند تا با افزایش سن ، هنگامی که سازگاری برای خودکفایی حیاتی تر شود ، به وسایلی که برای تعدیل این هنجارها نیاز دارند؛ دسترسی پیدا کند.

این علائم چه زمانی شروع به ظاهر شدن می کنند؟

 

علائم ASD می تواند از کودکی به بزرگسالی تغییر کند. در بسیاری از موارد ، اوتیسم طبق تعریف قابل تشخیص نیست. مگر اینکه علائم آن در کودکی وجود داشته باشد تا الگویی از رفتار ایجاد شود.

البته هیچ زمانی دقیق وجود ندارد که این علائم اوتیسم در نوجوان شما محسوس شود. اما مانند بسیاری از نوجوانان ، شما ممکن است شروع به دیدن تغییرات رفتاری و عاطفی هنگام بلوغ ، معمولاً در سن ۱۱ تا ۱۳ سالگی کنید.

علائم اوتیسم نیز ممکن است با شروع تحصیل در دوره راهنمایی و دبیرستان  شایع تر باشد. علایم جایی که روابط اجتماعی بیشتر در زندگی نوجوان نقش مهمی دارند ، بیشتر قابل توجه باشد.

 

اگر فکر می کنید نوجوان شما مبتلا به اوتیسم است چه کاری باید انجام دهید؟

 

اوتیسم قابل درمان نیست. این بخشی از شخصیت نوجوان شماست. به نوجوان خود کمک کنید تا بفهمد که کیست و یاد بگیرند که خود را دوست داشته باشند و خود را بپذیرد. مخصوصاً اگر نگران پذیرفته نشدن هستند.

ابتدا به یک متخصص اطفال ، روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید که متخصص اوتیسم است. آنها می توانند شما را از طریق تشخیص منبع معتبر اوتیسم راهنمایی کنند ، از جمله:

  1. رشد و نمو نوجوان خود را در برابر لیست مراحل تکاملی معمول نظارت کنید.
  2. یک ارزیابی عمیق رفتاری
  3. کشف اینکه چه منابعی ممکن است به نوجوان شما اجازه دهد بر چالش های موجود با هنجارهای عصبی و خودکفا شدن غلبه کند.

 

چگونه می توانید از یک نوجوان مبتلا به اوتیسم حمایت کنید؟

 

درست مانند اینکه علائم اوتیسم برای همه متفاوت است. نتایج مربوط به فرد اوتیسم نیز برای هر فرد متفاوت خواهد بود. اولین چیزی که باید درک کنید این است که نوجوان شما کمبودی ندارد. اما ممکن است نیاز به دسترسی به منابعی داشته باشند که می تواند به آنها کمک کند تا در انطباق با هنجارهای عصبی ، بر چالش ها غلبه کنند. بسته به اینکه اوتیسم آنها “خفیف” یا “شدید” تشخیص داده شده باشد.

در ادامه مواردی است که می توانید انجام دهید تا به نوجوان شما احساس دوست داشته شدن و پذیرفتن از جانب شما و اطرافیانتان  منتقل شود. همچنین چگونگی کمک به آنها برای دوست داشتن و پذیرش خودشان.

 

خود را درمورد اوتیسم آموزش دهید

منابع جدیدی برای درک و زندگی با اوتیسم ظاهراً هر روز ظاهر می شوند. با پزشکان ، محققان یا آسیب شناسان گفتاری با مهارت در اوتیسم صحبت کنید تا یاد بگیرید:

-اطلاعات بیشتر در مورد اوتیسم و ​​چگونگی عملکرد آن

-آنچه در مغز غیرنرمال عصبی اتفاق می افتد.

-چگونه دیگران می توانند از نوجوان خود دفاع كنند؛ وقتی دیگران آنها را نمی فهمند یا قبول نمی كنند.

کتابهای زیادی بخوانید و از منابع آنلاین نیز بازدید کنید. چند مورد ذکر شده است:

-“راهنمای اوتیسم برای یک فرد متفکر” نوشته Shannon Des Roches Rosa

-“انسانی منحصر به فرد” نوشته Barry Prizant

-“neurotribes”نوشته Steve Silberman (یک کار جامع در مورد تاریخچه، تشخیص و درک بیشتر ازاوتیسم)

-Autism Self-Advocacy Network (ASAN)

Autistic Women and Nonbinary Network (AWNN)

 

همه چیز را در مورد نوجوان خود بیاموزید

 

به هر حال بیشتر والدین این کار را انجام می دهند. (و این باعث ناراحتی بیشتر نوجوانان می شود). اما اگر نوجوان شما مبتلا به اوتیسم است و مطمئن نیستید که چه کاری باید انجام دهید ، از آنها بپرسید. با نوجوان خود گفتگوی آزاد داشته باشید. از آنها بخواهید که به شما بگویند که به چه فکر می کنند یا افکار خود را بنویسند. اگر نوجوان شما توانایی کلامی یا نوشتاری برای به اشتراک گذاشتن افکار یا احساسات خود را با شما نداشته باشد؛ بسیار مهم است که رفتار او را مشاهده کنید.  توجه داشته باشید که چه عواملی ممکن است باعث واکنش رفتاری او شود.

مواردی را بیابید که برای کمک به حداقل رساندن رفتارهایی که ممکن است مخل باشند یا توانایی آنها را برای استفاده بیشتر از منابعی که به آنها دسترسی دارند، کار می کند.

اگر فکر می کنید رفتار آنها مخل است یا مانع توانایی آنها برای موفقیت در راه هایی می شود که ابراز علاقه کرده اند؛ سعی کنید این عوامل را به حداقل برسانید یا به نوجوان خود کمک کنید مکانیزم های مقابله ای را پیدا کند.

چند ایده وجود دارد:

– آیا روشنایی چراغ دلیل می شود؟ چراغ های خانه را کم نور تنظیم کنید.

-صداهای بلند تمرکز آنها را مختل می کند یا حواس آنها را بیش از حد تحریک می کند؟ برای آنها چند هدفون یا نویز گیر بخرید.

-آیا نوجوان شما شدیدا هیجانی است؟ به آنها فضا بدهید و درک کنید. داد نزنید ، آنها را  دچار احساس شرم نکنید و یا با زخم زبان یا خشونت پاسخ ندهید.

آنها را برای آنچه که هستند بپذیرید

صرف نظر از پیامی که بسیاری از والدین نوجوانان اوتیسم از افراد و سازمان های اطراف خود دریافت می کنند ، هیچ مشکلی برای نوجوان شما وجود ندارد. نیازی به رفع آنها نیست.

در عوض ،کاری کنید که نوجوان شما احساس کند که او را دوست دارید. آنها را در تمام وقایع خانوادگی خود شرکت دهید. در فعالیت های مورد علاقه آنها شرکت کنید. به مرزهای آنها احترام بگذارید، به آنها اجازه دهید که دوستان و سرگرمی های خود راداشته باشند. هم اینکه به آنها حریم خصوصی بدهید.

ثابت قدم و حمایت کننده باشید.

اوتیسم از بین نمی رود یا بهتر نمی شود. بستگی به عوامل زیر در نوجوان شما دارد:

-شخصیت

-شناخت

-هیجان

-خودخواهی

حضور در کنار نوجوان بسیار مهم است زیرا آنها نه تنها مبارزات معمول نوجوانی را تجربه می کنند بلکه فشار بیشتری را برای مطابقت با رشد عصبی معمول نشان می دهند. ثبات در حفظ یک محیط مثبت و پذیرفته می تواند تأثیر بسزایی در جهت زندگی آنها در سالهای نوجوانی داشته باشد.

به نوجوان خود در یادگیری مهارتهای خاص زندگی  کمک کنید یا رفتارهایی که ممکن است تسلط در آنها دشوار باشد؛ نیز می تواند نوعی حمایت باشد. برای ایجاد مهارت در این زمینه ها ، می توانید:

-به یک روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید که می تواند به نوجوان شما کمک کند تا از طریق چالش های شخصی کار کند. آنها همچنین می توانند داروهایی را برای اضطراب ، افسردگی ، وسواس فکری- عملی یا سایر شرایط تجویز کنند که ممکن است بر احساس رضایت شخصی نوجوان شما تأثیر بگذارد یا به عنوان اخلال گر تلقی شود.

-برای کمک به هرگونه چالش ارتباطی به یک آسیب شناس گفتاری مراجعه کنید یا گفتاردرمانی انجام دهید.

-برای کمک به کارهای روزمره ، فعالیت ها یا عادت هایی که نوجوان شما می خواهد انجام دهد و ممکن است مختل شود ، به یک متخصص رفتار مراجعه کنید.

به یک متخصص تغذیه مراجعه کنید تا  بتواند در بهینه سازی رژیم غذایی یا مصرف مکمل های نوجوان شما برای کاهش تجربه رفتارهای چالش برانگیز یا احساسات کمک کند.

 

چکیده

 

اوتیسم یک بیماری نیست که نیاز به درمان داشته باشد. اما یک تشخیص است که بسیاری از مردم نمی فهمند. ممکن است شما در حال حاضر ، حتی به عنوان والدین یک نوجوان اوتیسم ، اوتیسم را کاملاً درک نکرده باشید.

این موضوع که  نوجوان شما برای  تحقق اهداف مورد نیاز خود احساس می کند مورد علاقه ، پذیرش و حمایت است؛ مهم است.

پشتیبانی جدی برای تشخیص کودک یا نوجوان شما در تشخیص اوتیسم وجود دارد. این می تواند به آنها کمک کند منابع و خدمات مورد نیاز خود را برای تجربه نتایج مثبت تر و یا تحقق بخشیدن شخصیت در طول زندگی خود کسب کنند.

لینک کوتاه : https://azarac.ir/?p=2113

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.